HIRF testi – Yüksek yoğunluklu radyo frekansı elektromanyetik alanları ve bunların elektronik sistemler üzerindeki etkisinin İngilizce kısaltmasıdır.

HIRF (High-Intensity Radiated Fields) testi, yüksek yoğunluklu yayılan elektromanyetik alanların uçak sistemleri üzerindeki etkilerini ölçen ve sistemin bu ortamlarda güvenle çalışıp çalışmadığını doğrulayan bir savunma ve havacılık testidir.

Günümüzde uçaklar; radar istasyonları, radyo/TV vericileri ve uydu iletişim sistemleri gibi çok güçlü elektromanyetik kaynakların yakınından geçerler. HIRF testi, bu dış kaynakların uçağın kritik aviyonik sistemlerini (uçuş kontrol, motor yönetimi vb.) bozmadığından emin olmak için yapılır.

Komponent (ekipman) seviyesindeki HIRF testleri, tüm uçak testlerine kıyasla çok daha kontrollü laboratuvar ortamlarında, genellikle Yansımasız Odalarda (Anechoic Chambers) veya Yankı Odalarında (Reverberation Chambers) gerçekleştirilir. Amaç, uçağın gövdesi tarafından filtrelenmiş olsa bile içeri sızabilecek yüksek frekanslı sinyallere karşı ekipmanın direncini ölçmektir.

Komponent bazlı testlerde en çok atıf yapılan rehber RTCA DO-160 (Section 20) standardıdır.

RTCA DO-160G Section 20, ekipman seviyesindeki HIRF testlerinin “kalbidir”. Bu bölüm, test prosedürlerini iki ana teknik başlık altında toplar.

Komponentler için uygulanan iki temel test yaklaşımı vardır:

1.RTCA DO-160G Section 20.4 Conducted Susceptibility (İletim Yoluyla Duyarlılık)

Bu testte, RF enerjisi doğrudan ekipmanın kablo demetlerine (wiring harnesses) enjekte edilir.

• Yöntem: Genellikle bir enjeksiyon probu (Bulk Current Injection – BCI) kullanılır.

• Amaç: Dışarıdaki yüksek alanların kablolar üzerinde oluşturacağı akımı simüle etmek.

• Frekans Aralığı: Genelde 10 kHz ile 400 MHz arasını kapsar.

2.RTCA DO-160G 20.5 Radiated Susceptibility (Işıma Yoluyla Duyarlılık)

Ekipman, bir anten aracılığıyla doğrudan yüksek yoğunluklu elektromanyetik alana maruz bırakılır.

• Yöntem: Ekipman (DUT – Device Under Test) yansımasız bir odaya yerleştirilir ve üzerine yüksek güçlü RF sinyalleri gönderilir.

• Amaç: Ekipmanın kasasından veya bağlantı noktalarından sızan alanların devre kartlarına etkisini görmek.

• Frekans Aralığı: 100 MHz’den başlar ve 18 GHz (bazı durumlarda 40 GHz) seviyelerine kadar çıkabilir.

CGS Test Merkezi olarak, Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK) tarafından akredite edilmiş laboratuvarımızda, RTCA DO-160 standardının en kritik gereksinimlerinden biri olan Section 20.4 (Conducted Susceptibility) testlerini ekipman seviyesinde başarıyla gerçekleştirmekteyiz

CGS Test Merkezi, havacılık ve savunma sektöründeki üreticiler için kritik öneme sahip olan Radiated Susceptibility (Işıma Yoluyla Duyarlılık) testlerinde, yüksek kapasiteli altyapısıyla ön uyumluluk (pre-compliance) hizmeti sunmaktadır.

Cihazlarınızın sertifikasyon aşamasında beklenmedik performans kayıpları yaşamaması için, Section 20.5 kapsamında hedeflenen kategori limitlerini laboratuvarımızda önceden simüle ediyoruz.

Teknik Kapasite ve Test Limitlerimiz

Laboratuvarımız, 18 GHz’e kadar uzanan geniş bir frekans bandında yüksek alan şiddeti sağlama kapasitesine sahiptir:

• 2 MHz – 110 MHz: 60 V/m

• 110 MHz – 280 MHz: 100 V/m

• 280 MHz – 500 MHz: 200 V/m

• 500 MHz – 1.5 GHz: 100 V/m

• 1.5 GHz – 16 GHz: 200 V/m

• 16 GHz – 18 GHz: 85 V/m